Η συνάντησή μας ως Λέσχη Ανάγνωσης της ΕΣΕΘ στο βιβλιοπωλείο Γιάφκα, με αφορμή το βιβλίο "Όλα για καλό" του Γιάννη Μακριδάκη, εξελίχθηκε σε μια ξεχωριστή εκδήλωση και ουσιαστική εμπειρία για όλους τους συμμετέχοντες. Η συζήτηση γύρω από το βιβλίο ήταν ζωντανή και ουσιαστική. Είχαμε επίσης τη χαρά να συνομιλήσουμε διαδικτυακά με τον ίδιο τον συγγραφέα.
Ο Γιάννης Μακριδάκης, βαθυστόχαστος και αληθινός, με απλότητα και αμεσότητα μοιράστηκε σκέψεις, συναισθήματα και αγωνίες, αλλά ταυτόχρονα μετέδωσε αισιοδοξία, παρουσιάζοντάς μας τις ακτιβιστικές του πρακτικές και τις αντιλήψεις του για την ενδυνάμωση της κοινοτικής ζωής.
Τα μέλη της λέσχης είχαν την ευκαιρία να θέσουν ερωτήματα, να εκφράσουν τις δικές τους αναγνώσεις και να έρθουν πιο κοντά στο βιβλίο μέσα από τον διάλογο με τον δημιουργό.
Οι απαντήσεις του συγγραφέα ανέδειξαν την πίστη του στη δύναμη του ανθρωπισμού, της αλληλεγγύης στις ανθρώπινες σχέσεις, της συλλογικότητας και της λογοτεχνίας ως μέσου ουσιαστικής παρέμβασης στην κοινωνία.
Στις ερωτήσεις που του θέσαμε, ο συγγραφέας στάθηκε ιδιαίτερα στα εξής: Για το πώς μια τοπική ιστορία μπορεί να αφορά όλη την ανθρωπότητα, τόνισε ότι όσο πιο αληθινά και βαθιά αποτυπώνεται ένας συγκεκριμένος τόπος και οι άνθρωποί του, τόσο πιο οικουμενικό γίνεται το έργο. Οι αγωνίες, οι φόβοι, η ανάγκη για επικοινωνία και αξιοπρέπεια είναι κοινές σε όλους τους ανθρώπους.
Για τη δυνατότητα μιας διαφορετικής πρότασης ζωής μέσα σε μια ανταγωνιστική κοινωνία, υπογράμμισε ότι η αλληλεγγύη, η ουσιαστική επαφή και η εμπιστοσύνη στον άνθρωπο μπορούν ακόμη να αποτελέσουν στάση ζωής και μορφή αντίστασης απέναντι στην απομόνωση και τον ατομισμό που σκοπίμως καλλιεργεί το σύστημα.
Για τα πρόσωπα του βιβλίου, ανέφερε πως αρκετοί ήρωες του «Όλα για καλό» εκφράζουν αυτή την κοσμοθεωρία: άνθρωποι απλοί, με αντιφάσεις και αδυναμίες, που όμως επιμένουν να αναζητούν δεσμούς, αλήθεια και ανθρωπιά. Για την έννοια της κοινότητας, μίλησε με ιδιαίτερη θέρμη, λέγοντας πως η κοινότητα δεν είναι μόνο τρόπος συνύπαρξης αλλά και τρόπος επιβίωσης. Ένας χώρος όπου ο άνθρωπος μπορεί να νιώθει ότι ανήκει, να στηρίζεται και να στηρίζει. Για τη λογοτεχνία ως μορφή κοινωνικής παρέμβασης, σημείωσε ότι η λογοτεχνία δεν αλλάζει τον κόσμο με άμεσο τρόπο, μπορεί όμως να αφυπνίσει, να γεννήσει ερωτήματα, να καλλιεργήσει ενσυναίσθηση και να κινητοποιήσει συνειδήσεις.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα συγκίνησης και δημιουργικού προβληματισμού, αφήνοντάς μας την αίσθηση πως η λογοτεχνία μπορεί ακόμη να λειτουργεί ως τόπος συνάντησης και ουσιαστικής επικοινωνίας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχολιάστε ελεύθερα